Budynek pałacu rodziny Medyceuszy, obok kopuły katedry florenckiej autorstwa Filipa Brunelleschiego, od dawna uchodzi za architektoniczny symbol włoskiego Quatrocenta, czyli sztuki włoskiej powstałej w XV wieku. Jego konstrukcja, wyposażenie oraz usytuowanie w przestrzeni Florencji są zarówno wyrazem nowej sytuacji ekonomicznej i społecznej tego miasta-państwa, jak i wyrazistym przykładem zmian zaistniałych w sztuce Italii pierwszej połowy XV wieku. Badacze historii sztuki uważają go również za prototyp późniejszej miejskiej rezydencji szlachty.