Ostatnia wieczerza należy do cyklu malowideł oraz płaskorzeźb drewnianych poświęconych Eucharystii, które Michele Albardii, przeor zakonu benedyktynów, zamówił do weneckiego kościoła San Giorgio Maggiore. Zlecenie zakonnika trafiło do Jacopo Cominy zwanego Tintorettem, uznanego już wówczas weneckiego malarza, który miał na swoim koncie realizacje dla weneckich kościołów oraz działających w mieście bractw religijno-charytatywnych (m.in. bractwa św. Rocha i bractwa św. Trójcy). Nad rozbudowaną dekoracją sal Scuola di San Rocco (siedziby bractwa św. Rocha) pracował piętnaście lat (1566–1581).