Heinrich Wölfflin, Podstawowe pojęcia historii sztuki
Wśród wielu wspaniałych dzieł londyńskiego Tate Gallery znajduje się pewien niewielki obraz (76 cm wysokość, 51 cm szerokość) stworzony przez amerykańskiego malarza. Pozornie to zwyczajny, namalowany farbą olejną na płótnie portret. Jednakże już sam jego tytuł wydać się może zaskakujący – to „Symfonia w bieli nr 2: dziewczynka w bieli” Jamesa McNeila Whistlera (1834-1903). Warto się przy nim zatrzymać na dłużej.
Rozpoznawalny niemalże tak jak Mona Lisa Leonarda da Vinci, drugi obraz przedstawiający siedzącą kobietę i powszechnie znany pod tytułem "Portret matki artysty" lub „Matka Whistlera” autorstwa Jamesa McNeilla Whistlera (ur. 1834 - zm. 1903), mało komu jest znany pod oryginalnym tytułem, który nadał mu sam autor: „Aranżacja szarości i czerni”. O ile uśmiech Mony Lisy jest symbolem tajemnicy, to poważna i cierpliwa poza starszej kobiety odpowiada purytańskiemu stoicyzmowi, bastionowi moralności i jest symbolem macierzyństwa.
