Stanisław Wyspiański to jeden z czołowych przedstawicieli Młodej Polski. Terminem tym określa się zjawiska artystyczne zachodzące w Polsce przełomu XIX i XX w. Obejmuje on zarówno literaturę, jak i malarstwo czy muzykę. Twórców tej epoki łączyło m.in. pragnienie wprowadzenia rodzimej sztuki w obieg nowoczesnych, europejskich nurtów artystycznych. W malarstwie istotnym kierunkiem stał się symbolizm, który przejawiał się odejściem od realistycznej wizji świata na rzecz ukazywania zjawisk niematerialnych czy emocji.