Lata 1955-1956 stanowią istotną cezurę w historii powojennej sztuki w Polsce. Wtedy bowiem oficjalna polityka kulturalna Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, oparta na doktrynie socrealizmu, zaczęła chwiać się w posadach. Choć 22 lipca 1955 roku uroczyście oddano do użytku Pałac Kultury i Nauki im. Józefa Stalina w Warszawie, najwymowniejszy w Polsce symbol socrealizmu oraz narzuconej przez siły zewnętrzne władzy, to życie kulturalne zaczęło się już toczyć odmiennym od dotychczasowego rytmem. Śmierć Stalina dwa lata wcześniej uruchomiła procesy prowadzące do tzw.