Kiedy chcielibyśmy scharakteryzować stylistycznie architekturę XIX wieku, przyszłoby nam zmierzyć się z całą historią form od antyku po romantyzm i wiek rozumu. W latach osiemdziesiątych XIX wieku ukuto termin historyzm  dla określenia tendencji rozpowszechniania się świadomości historycznej. Był to szacunek dla przeszłości, samoświadomość, przynależność obywatelska. Jego przejawem było odnowienie lub inspirowanie się stylistyką wcześniejszych epok. Nie ma w tym specjalnej nowości.