Urodzony w 1721 roku Bernardo Belotto był włoskim malarzem, wyspecjalizowanym przede wszystkim w tworzeniu wedut, działającym w wielu ważnych ośrodkach artystycznych osiemnastowiecznej Europy. Zanim przybył do Warszawy pracował w Wiedniu oraz Monachium, jak też na dworze Augusta III Wettina w Dreźnie. Malarstwa uczył się w pracowni Giovanniego Antonia Canala (1697-1768), swojego wuja, jednego z najbardziej znanych weneckich weducistów. Obaj zresztą posługiwali się tym samym przydomkiem – Canaletto. Bernardo związał się z Warszawą do pewnego stopnia przypadkiem.