Klasycyzm we Francji był stylem, który nigdy nie oddał pola barokowi, jak to się stało w innych krajach europejskich. Już w latach czterdziestych XVIII wieku Jacques-Francois Blondel założył prywatną akademię, która kształciła architektów zgodnie z ideałami antyku. W 1753 roku jezuita Marc-Antoine Laugier napisał esej, w którym domagał się powrotu klasycznych form. Barok, epoka teatralnych form, dynamicznej linii w rzeźbie i architekturze, ascezy w religii i jednocześnie przepychu dworów, w tym papieskiego opanował całą Europę kontynentalną i dotarł także do Francji.