Przełom XIX i XX wieku, określany mianem Pięknej Epoki (La Belle Epoque) zaznaczył się w dziejach sztuki jako okres poszukiwania nowych rozwiązań w zakresie formy i środków plastycznego wyrazu. W malarstwie, obok dominującego przez całe stulecie akademizmu, rozwijających się w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych impresjonizmu czy neoimpresjonizmu, rodziły się nowe kierunki: postimpresjonizm, symbolizm, fowizm i ekspresjonizm. Istotnym nurtem artystycznym, który choć krótkotrwały, silnie oddziaływał na architekturę, plastykę, rzemiosło oraz sztukę użytkową była również secesja.