Po awangardowym przełomie z początku XX wieku, sztuka stała się przestrzenią umożliwiającą nieustanny eksperyment i dawała możliwość odkrywania nowych form wyrazu. Jednym z ciekawszych zjawisk w obszarze eksperymentu z przestrzenią i formą, było zjawisko opisywane terminem sztuka kinetyczna. Artystów tworzących w tym nurcie interesował ucieleśniony ruch jako nowy środek ekspresji. Pierwsze działania związane z wprowadzeniem ruchu do rzeźby prowadzili rosyjscy awangardziści, rzeźbiarz Naum Gabo czy Laszlo Monoly-Nagy.