Jeden z monografistów Teodora Axentowicza (1858–1938) określił go mianem „wyrafinowanego  portrecisty” i „ilustratora huculskiego folkloru”. Mimo iż spuścizna artystyczna Axentowicza jest o wiele bogatsza, a artysta wypowiadał się w wielu różnych mediach i podejmował wiele innych tematów, te dwa obszary zainteresowań – malarstwo portretowe i folklor huculski – w znacznej mierze zdefiniowały jego postrzeganie w historii sztuki.