W 1948 roku, na I Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Krakowie, Andrzej Wróblewski pokazał Obraz na temat okropności wojennych, znany także jako Ryby bez głów. Było to z pewnością płótno najmocniejsze tak pod względem formy, jak i wyrazu, spośród zaprezentowanych wówczas prac, z których większość operowała językiem abstrakcji. Andrzej Wajda wspomina, że twórczość Wróblewskiego nie cieszyła się zainteresowaniem współczesnych mu krytyków.