Piero della Francesca, uznawany dziś za jednego z najznakomitszych malarzy quattrocenta (tj. okresu obejmującego wczesny okres włoskiego renesansu przypadającego na XVI wiek), był artystą niedocenianym i zapomnianym aż do początków XX wieku, a dokładnie do 1927 roku. Dopiero wtedy bowiem za sprawą włoskiego historyka sztuki, Roberto Longhiego, włączono Piera do grona największych geniuszy malarstwa. Lata zapomnienia o renesansowym twórcy spowodowały jednak, że w jego biografii wciąż pełno luk, których być może nie da się już uzupełnić, a wiele znakomitych prac bezpowrotnie przepadło.