Lata 60. XIX stulecia to czas dla Maneta szczególny. Wtedy bowiem powstały dzieła wyjątkowej rangi w jego dorobku, m.in. Śniadanie na trawie (1863) i Olimpia (1863). Dzieła, które wywołały poruszenie wśród publiczności i głęboko ją podzieliły. Konserwatywnie nastawieni miłośnicy sztuki odsądzali artystę od czci i wiary za łamanie ugruntowanych schematów, zarówno formalnych, jak i ikonograficznych. Zarzucali mu podejmowanie w malarstwie wątków zbyt współczesnych, a przy tym nie wpisujących się w stereotypowe widzenie określonych zagadnień.