Dzieło, które poniekąd stało się kością niezgody pomiędzy dwoma rzeźbiarzami - Medardo Rosso, a Augustem Rodinem dziś zaliczane jest do grupy zwiastunów awangardowej rzeźby. Artyście udało się w nim zawrzeć cenną lekcję pobraną od malarzy impresjonistów - ulotność pozy, brawurę, miękkość i delikatność rozmywającego się konturu postaci. Mówiąc “Nie jesteśmy niczym więcej, jak tylko grą światła”  podejmował  się w  paryskim studiu licznych eksperymentów związanych z fotografią ( m in. badaniem natężenia i zróżnicowania kontrastu światłocienia w kadrze).