XX-wiecznym awangardowym malarzom nie wystarczało odtwarzanie zewnętrznego świata. W obrazach deformowali go, żeby zwrócić uwagę na ukryte aspekty rzeczywistości. Kubiści pragnęli poznać wnętrze przedmiotu, rozbijając go na zgeometryzowane części.  Dadaiści także zbuntowali się przeciwko utartym regułom sztuki. Ich antyestetyczna twórczość godziła zarówno w zastane schematy artystyczne, jak i w wartości wyznawane przez społeczeństwo. Uznali, że nie sprawdziły się, skoro doszło do I wojny światowej.