Francja XIX wieku i czasów Honore Daumiera przechodziła wielkie zmiany polityczne i społeczne. Rewolucja lipcowa 1830 roku, Wiosna Ludów w 1848 roku, zamach stanu Napoleona III i w końcu klęska Francji w wojnie z Prusami i Komuna Paryska w 1871 roku utrzymywały stałe napięcie społeczne. Towarzyszyły mu burzliwe nastroje antymonarchistyczne oraz dążenie do ustroju republikańskiego. W tym wszystkim uczestniczył artysta dzisiaj uznawany za jednego z ważniejszych malarzy XIX wieku, który wyrósł w atmosferze epoki romantyzmu, ale był wielkim realistą studiującym obyczaje swojej epoki.

W połowie XIX wieku Europa w bardzo szybkim tempie zmieniała się politycznie i gospodarczo. Prądy artystyczne współistniały ze sobą lub wzajemnie się uzupełniały tworząc zupełnie inne oblicze sztuki. Wybitną rolę w świecie artystycznym odegrał Paryż. Tak, jak dawniej wszyscy podróżowali do Włoch, gdzie rodziły się nowe pomysły, nowa sztuka i nowe epoki, tak teraz Paryż stał się miejscem, które wydawało opinie i kształtowało gust społeczny. Postęp naukowo – techniczny, nie tylko w Paryżu, ale w całej Europie, spowodował inne spojrzenie na człowieka.