II POŁOWA XIX WIEKU

Kolej żelazna

W 1874 roku, na paryskim Salonie, została wystawiona praca francuskiego malarza Édouarda Maneta (1832–1883) – płótno opatrzone tytułem Kolej żelazna. Obraz nie spotkał się z przychylną reakcją krytyki. Artyście zarzucano, że obraz jest nieukończony, a sam dworzec kolejowy, pociągi i stacja, w zasadzie pominięte. Tytułowa kolej istotnie nie znalazła się na pierwszym planie obrazu. Została zepchnięta w głąb, jest niemal niedostrzegalna. Tym, co mówi o obecności lokomotywy i wagonów są ogromne kłęby gęstej, białej pary.

Impresja, wschód słońca

Nie bez powodu impresjonizm przypomina charakterem zbuntowanego i świadomego wieszcza. Ukształtowany w trzeciej tercji XIX wieku styl rygorystycznie odrzuca potrzebę akademickiej metafory, dokładności w odtwarzaniu osób i przedmiotów. Artysta wybiera przyjemność delektowania się kunsztem chwili, zmiennością światła. Malarze już nie szukają odpowiedzi na pytanie “Co namalować?”, lecz “Jak namalować najlepiej?”. Opuszczają strefę komfortu własnego atelieur, i przecierają nieznane sobie dotąd szlaki w plenerze.

Beata Beatrix

Często zapomina się o tym, że Dante Gabriel Rossetti (1828–1882), brytyjski artysta włoskiego pochodzenia, był nie tylko malarzem, ale także poetą. Tworzył własne, autorskie poematy, ale także przekładał na język angielski dzieła włoskich twórców, takich jak Dante Alighieri, Guido Cavalcanti czy Giotto di Bondone. W 1864 roku ukazał się tom przełożonych przez niego utworów opatrzony tytułem The Early Italian Poets. W tym samym czasie artysta pracował nad obrazem Beata Beatrix (Błogosławiona Beatrycze).

Strony

Grantodawcy

Logotyp Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Logotyp programu Kultura Dostępna oraz Narodowego Centrum Kultury
Wschodzący Białystok - logotyp miasta Białystok
Żubr - logotyp Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podlaskiego