Stogi siana w południe
“Te obrazy oddychają szczęściem” rzekł malarz Camille Pisarro, gdy tylko ujrzał cyklu obrazów pt “Stogi siana”, wyeksponowanych w maju 1891 r. w paryskiej galerii marszanda Paula Duranda - Ruela.
Heinrich Wölfflin, Podstawowe pojęcia historii sztuki
“Te obrazy oddychają szczęściem” rzekł malarz Camille Pisarro, gdy tylko ujrzał cyklu obrazów pt “Stogi siana”, wyeksponowanych w maju 1891 r. w paryskiej galerii marszanda Paula Duranda - Ruela.
W świadomości zbiorowej francuski malarz Edgar Degas (1834–1917) funkcjonuje głównie jako malarz wyścigów konnych oraz autor rozlicznych przedstawień baletnic. Zwrot w stronę świata opery i baletu zapewnił mu zainteresowanie publiczności oraz potencjalnych nabywców, a także powodzenie finansowe. Degas był zafascynowany wielkomiejskimi rozrywkami, wibrującym życiem i migotliwą ruchliwością Paryża. Uniwersum jego doświadczeń, jak też świat wyobraźni były wypełnione obrazami cyrku, kabaretu, opery, baletu, restauracji i kawiarni.
Twórczość Edgara Degasa (1834–1917) jest zwykle omawiana w kontekście impresjonizmu, a sam artysta określany mianem jednego z najwybitniejszych przedstawicieli tego kierunku. Mimo iż istotnie był związany z impresjonistami i czerpał z ich doświadczeń, to w wielu wypowiedziach na temat własnej twórczości Degas konsekwentnie dystansował się wobec metod pracy i postawy artystycznej twórców, którzy kształtowali oblicze ówczesnej awangardy.