Heinrich Wölfflin, Podstawowe pojęcia historii sztuki
Franciszek Mączyński, młody Polski architekt mając zaledwie 24 lata w 1897 roku zgłasza do konkursu swój projekt gmachu Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, łączący elementy antycznej architektury z obiegającym budynek secesyjno-symbolicznym fryzem zaprojektowanym przez Jacka Malczewskiego i wygrywa zdobywając przy tym duży rozgłos, a jego efektowne dzieło zostaje zrealizowane w roku 1901.
Franciszek Mączyński urodził się w 1874 r. w Wadowicach, zmarł w Krakowie w roku 1947. Był polskim architektem i konserwatorem zabytków. Swoje studia rozpoczął w 1892 r. w Państwowej Szkole Przemysłowej w Krakowie, rozwijając umiejętności pod kierunkiem Sławomira Odrzywolskiego, a po szkole kontynuował pracę w jego biurze projektowym. Od 1897 r. współpracował z Tadeuszem Stryjeńskim. Wygrywając konkurs na projekt siedziby Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, inspirowany wiedeńskim pawilonem „Secesji”, a zrealizowanym w 1901 r. uzyskał rozgłos i sławę.
Obraz „Nec mergitur” Ferdynanda Ruszczyca powstał na początku XX w., w jednym z najciekawszych okresów w historii polskiej sztuki, określanym mianem Młodej Polski. Twórczość artystów tej epoki była bardzo różnorodna, łączyło ich jednak pragnienie wprowadzenia do rodzimej sztuki nowoczesnych, europejskich tendencji artystycznych, przy jednoczesnym nadaniu jej niepowtarzalnego, narodowego charakteru. Na większość z nich wpływ wywarł symbolizm – kierunek zrodzony z niechęci wobec czysto racjonalistycznego, naukowego pojmowania świata, dominującego w 2. połowie XIX w.
