Na Salonie w 1866 roku francuski artysta Gustave Moreau (1826–1898) pokazał obraz opatrzony tytułem Orfeusz. Był już wówczas artystą rozpoznawalnym. Sławę i uznanie oraz krytykę przyniosło mu dzieło pokazane na paryskim Salonie dwa lata wcześniej – Edyp i Sfinks (1864, obecnie w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku). Moreau, sam zdecydowanie awangardowy w podejściu zarówno do tematyki obrazów, jak też sposobu malowania, sięgnął po motyw Orfeusza i zinterpretował go wbrew awangardowym i paradoksalnie także wbrew konserwatywnym tendencjom w ówczesnym malarstwie.

Oto dowód, jak samouk może zostać geniuszem, a pasjonata szaleńcem ogarniętym żądzą tworzenia, którego życie wyraża  nieustanny głód przygody, buntu i poznania pierwotnego piękna.  Paul Gauguin jest jednym z XIX wiecznych  buntowników, prekursorów sztuki nowoczesnej  w malarskim świecie pozornie uporządkowanych  zasad. Mawiał “Sztuka jest albo plagiatem, albo rewolucją”, i konsekwentnie wyrażał to w  licznych artefaktach tworzonych  w zawrotnym tempie. Jego twórczość zbudowała trwałe podstawy dla rozwoju kierunków  XX wiecznego malarstwa m in.