Normandia urzekła artystę Claude Moneta (malarza żyjącego w latach 1840-1923 r.) swym niefrasobliwym, spokojnym klimatem. Twórca  wybrał  ją jako ostoję i miejsce twórczego odosobnienia, gdzie spędził kilkadziesiąt lat swojego życia, aż po jego kres. Do Giverny - osady liczącej niespełna trzystu mieszkańców, przeniósł się w 1883 roku wraz dwojgiem synów, swoją drugą żoną Alice Hoschedé i sześciorgiem jej dzieci. Miał wówczas czterdzieści trzy lata, stabilną sytuację finansową i dobrą passę w środowisku krytyki artystycznej.

26 kwietnia 1874 roku we francuskim czasopiśmie „Le Charivari” ukazał się artykuł szydzący z grupy artystów, którzy 11 dni wcześniej zaprezentowali swoje prace na wystawie zorganizowanej w atelier fotografa Felixa Nadara. Autor artykułu, Louis Leroy, nazwał tych artystów impresjonistami, nawiązując do tytułu eksponowanego na owej wystawie obrazu Claude’a Moneta „Impresja – wschód słońca”. Od tego czasu do historii przeszedł termin impresjonizm – nazwa kierunku w sztuce rozwijającego się głównie we Francji w latach 70. i 80. XIX stulecia.