II POŁOWA XIX WIEKU

Dęby w Apremont

W połowie XIX wieku artyści zaczęli tworzyć w nowym stylu – realizmie. Był to ruch charakteryzujący się zupełnie nowym spojrzeniem na otoczenie, bo zajęto się tematyką codzienności. Zachodni świat sztuki zaczął się przekształcać, a to oznaczało poważne zmiany. Dzisiaj może nam się wydawać dziwne, że zainteresowano się zwyczajnością, dniem codziennym, naturą taką, jaka ona jest. Ale wtedy, ponad 150 lat wcześniej było to spojrzenie nowatorskie. Wielkie zmiany przechodził także pejzaż w ujęciu malarzy.

Wspomnienie z Mortefontaine

Wiek XIX był epoką powstawania kapitalizmu, rosnącej potęgi pieniądza, wielkich zmian politycznych i ekonomicznych. To także czas rozwoju nauki i industrializacji. Postęp techniczny sprzyjał pogłębianiu różnic społecznych i kształtowaniu się innego rodzaju miasta – centrum urbanizacji z całą grupą urzędników, prawników, rzemieślników i drobnych kupców. Nie wszyscy urodzeni w wielkich miastach dobrze się czuli w tych cywilizacyjnych zmianach. Część artystów uciekała z Paryża na wieś, by tam, z dala od zgiełku tworzyć obrazy.

Walcownia żelaza

Koniec lat 70. osiemnastego stulecia to czas, kiedy rozpoczęła się przemysłowa historia Chorzowa. Wtedy to ksiądz Ludwik Bojarski, prepozyt parafii katolickiej znajdującej się na terenach przyszłego miasta, odkrył złoża węgla, jak też rozpoczął jego wydobycie. Już w latach 90. działało kilka ośrodków zajmujących się pozyskiwaniem tej wykorzystywanej jako paliwo skały. Więcej – zaczął rozwijać się także przemysł metalurgiczny.