Secesja to kierunek w sztuce ostatniego dziesięciolecia XIX oraz pierwszej dekady XX wieku, którego charakterystycznymi cechami były skłonność do asymetrii, wertykalizmu, płaszczyznowości, linearyzmu, a także atektoniczności. Dzieła secesyjne, niezależnie od tego, czy mówimy o architekturze, rzeźbie czy też wzornictwie przemysłowym, wyróżnia wyjątkowy stopień dekoracyjności oraz stopień skomplikowania układów kompozycyjnych. Tworząc dzieła w tym stylu artyści posługiwali się spójnym zestawem środków wyrazu.

Początków stylu secesyjnego należy szukać w Wielkiej Brytanii i jej kontaktach handlowych z Japonią. Francuzi mówili o nim le style Anglais, w Austrii był Sezessionstil, Włosi nazywali go Stile floreale, lub Liberty nawiązując do wypowiedzi Arthura Liberty’ego, który w swoim wystąpieniu publicznym mówił o dziwnym i ciekawym stylu, który nasi przyjaciele z kontynentu nazywają Art Nouveau. Art Nouveau we Francji pochodziła natomiast od nazwy galerii w Paryżu. Słynny paryski marszand, Siegfried Bing otworzył swój sklep przy rue de Provence 22 i nazwał go Maison de l’Art Nouveau.