Louis Henry Sullivan (1856-1924) jest jednym z najsłynniejszych architektów amerykańskich przełomu XIX i XX w. Bywa określany mianem „ojca drapaczy chmur”. Należał do grona twórców zaliczanych do tak zwanej „Szkoły Chicagowskiej”. Ze środowiskiem tym są związane projekty architektoniczne realizowane w Chicago, głównie w  latach 80. i 90. XIX w. i na pocz. XX w. Przypadający na ten czas ruch inwestycyjny wynikał z odbudową miasta, które padło ofiarą wielkiego pożaru w 1871 r. Nowe budynki  wykorzystując konstrukcje metalowe i betonowe miały być bardziej odporne na ogień.

Francuskiego architekta Henriego Labrouste’a (1801–1875) historia sztuki pamięta przede wszystkim dzięki dwóm realizacjom: budynkowi Biblioteki św. Genowefy (Bibliothèque Sainte-Geneviève) w Paryżu oraz czytelni Biblioteki Narodowej w Paryżu, zwanej do 1870 roku, do momentu upadku II Cesarstwa i Napoleona III, Biblioteką Imperialną (Bibliothèque Impériale). Projekt budynku Biblioteki św. Genowefy powstał w 1838 roku, prace budowlane rozpoczęto w 1843 roku. Trwały osiem lat, do roku 1851.