Na wodach ciemnego, wzburzonego oceanu kołysze się tratwa, przedstawiona w taki sposób, że ma kształt równoległoboku. Jej pokład widoczny jest z góry na horyzontalnym (poziomym) obrazie. Niespokojne fale obijają się spienionymi grzywami o brzegi drewnianej konstrukcji, złożonej z wyraźnie wyodrębnionych desek, podmywając ją. Spod szarych i czarnych chmur, zasnuwających niebo, przebija się pomarańczowe i złociste światło. Wiatr nieco przechyla maszt, umiejscowiony przy lewym, górnym rogu tratwy. Dmie w rozpięty na nim żagiel i grube, mięsiste tkaniny zamotane pod nim.

Lucas Cranach Starszy był jednym z najważniejszych przedstawicieli niemieckiego renesansu, artystą, którego twórczość doskonale ilustruje przemiany, jakie następowały w pierwszych dziesięcioleciach XVI wieku w sztuce na północ od Alp. Żyjący w latach 1472-1553 malarz, grafik i rysownik wywodził się z Kronach, miejscowości, od której nazwy pochodzi forma jego nazwiska. Początkowo kształcił się pod okiem ojca. Właściwą edukację artystyczną otrzymał jednak w początkach XVI stulecia, w czasie licznych podróży, przede wszystkim do Austrii, ale i Niderlandów.