Franciszek I, król Francji w latach 1515-1547, był wielkim mecenasem sztuki. Zafascynowany tym, co działo się w Italii, sprowadzał do Francji najznamienitszych renesansowych artystów. Najbardziej z nich znanym był niewątpliwie Leonardo da Vinci, który pozostawał na usługach władcy od 1516 roku do swojej śmierci. Oprócz Leonarda na dworze Franciszka I działali jednak i inni wybitni twórcy, tacy jak Benvenuto Cellini, Andrea del Sarto, Giulio Romano, Rosso Fiorentino czy Primaticcio. Szczególnie dwaj ostatni warci są uwagi, a to z racji na fakt, iż współodpowiedzialni byli za stworzenie tzw.

Domenico Ghirlandaio, włoski malarz okresu quattrocenta, był jednym z przedstawicieli rozwijającej się od XIII wieku szkoły florenckiej, za której założyciela uważa się Giotta. Obok niego w tym kręgu artystycznym tworzyli m.in. Masaccio, Paolo Uccello, Fra Angelico, Domenico Veneziano, Alesso Baldovinetti. Najważniejszymi cechami wyróżniającymi malarstwo florenckie było przywiązywanie wagi do rysunku i linii jako narzędzi określających formę oraz żywa kolorystyka.